Black : The Sorrows of Belgium I: Congo |...

Met 'Black - The sorrows of Belgium I: Congo' dook Luk Perceval meteen in de donkerste poel van de Belgische geschiedenis: de kolonisatie. Perceval wou dit verhaal in elk geval vertellen vanuit het standpunt van een zwart persoon, en niet de klassieke blanke narratief volgen. Hij vertrok van de reisverslagen van een Afro-Amerikaanse missionaris, William Henry Sheppard, die in Congo actief was. De geestelijke raakte gechoqueerd door het gruwelijke bewind van Leopold II en de exploitatie van de lokale bevolking en zou dat nadien in de V.S. met vlammende voordrachten aanklagen.

De affiche van het stuk was provocerend, met een uitdagende middelvinger naar het standbeeld van Leopold II. Het stuk zelf was een striemende aanklacht, waarin hij het publiek een confronterende spiegel voorhoudt. Door aan het einde van de voorstelling de link te leggen met het heden en de aanhoudende ongelijkheid, dwong Perceval het publiek om ook zelf een standpunt in te nemen, om het eigen geweten te bevragen.

Het stuk werd door de pers bijzonder goed onthaald en geprezen als verplichte materie voor elke Belg. En dat was exact wat Luk Perceval NTGent wou bereiken: "Het maakt me woedend dat scholen dit onderwerp nauwelijks onderwijzen. Door alle schuld naar Leopold II toe te schuiven, miskennen we de collectieve schanddaden van ons land."

Black staat op ons palmares als een morele vuistslag. Of zoals dagblad De Morgen titelde: 'Een welkome mep in je gezicht'. Een muilpeer die waarvoor ze prompt vijf sterren gaven.