Anatomie van pijn | regie: Lies Pauwels

Regisseur Lies Pauwels maakt een voorstelling over een leven met pijn en pijn in het leven. Pijn als symfonie, als eenzaam experiment, als pijnlijke blooper, eeuwig of acuut, als demon of als bevrijding, als label of als voorspeller van onheil. Pijn staat niet op zichzelf, het is soms een manier van zijn. Deze voorstelling bouwt op de ervaringen van mensen die pijn lijden, zowel lichamelijk als mentaal. Samen met vier podiumkunstenaars ontleden ze pijn en zijn metaforen.

"In deze voorstelling delen artiesten met een uitstekende conditie het podium met mensen die chronisch ziek zijn. Die samenwerking is enorm inspirerend", vertelt Pauwels, "Terwijl wij maar doen alsof de wereld behapbaar is, kennen chronisch zieke mensen de onderbuik van het menszijn. Ze incarneren de gevoeligheid en weltschmerz die je in veel klassiekers terugvindt. Ik noem hen (naar Diane Arbus) de 'aristocraten van het onderbuikgevoel'. Ze weten dingen waar wij onze ogen voor sluiten en daar ga ik naar op zoek. De spelers zijn een metafoor voor het thema waarover ik een voorstelling wil maken. In welke conditie is de wereld? Hoe gaan we om met de haperende kanten? Negeren we die? Hoe zit het met onze kwetsbaarheid?"

'Fantasievol, ontregelend en compromisloos', oordeelt Hein Janssen in De Volkskrant.